HH-3427774

Onderdeel van dossier

De handel in schulden

Incassobureaus plunderen steeds vaker particuliere bankrekeningen

Bedrijven die schulden opkopen van banken, energieleveranciers en telefoonbedrijven worden rijk van mensen die geen geld hebben. Ze halen rekeningen volledig leeg zonder rekening te houden met iemands bestaansminimum. Zelfs Nederlanders met oude schulden in guldens komen in de problemen dankzij de woekerpraktijken van schuldkopers. Bluf en intimidatie zijn het verdienmodel.

Hoe werkt deze handel in schuld? Moeten kwetsbare huishoudens niet beter beschermd worden? En hoe ervaren hulpverleners de praktijken van deze incassobureaus? Samen met De Groene Amsterdammer hielden wij op 24 oktober een debatavond in Pakhuis de Zwijger over de groeiende handel in schuld.

Terugkijken

De Groene Live #9: Leed vermarkt from Pakhuis de Zwijger on Vimeo.

Programma

HH-3427774

Nieuws

Financiële databedrijven schenden privacywet bij profilering miljoenen huishoudens

Incassobureaus verzamelen persoonsgegevens van miljoenen Nederlanders

Investico-redacteuren Thomas Muntz, Karlijn Kuijpers en Tim Staal vertelden over hun nieuwste onderzoek naar de handel van persoonsgegevens door incassobureaus.

Documentairemaker Ingeborg Jansen volgde in de documentaire ‘Vergeef me mijn schulden’ een aantal rechter-commissarissen die beslissen of iemand wordt toegelaten tot de schuldsaneringsregeling. Een stukje uit de documentaire werd vertoond.

Imre Vellenga en schuldhulpverlener Joke de Kock gingen samen met Jaime Jorba Bos van Faircasso met elkaar in gesprek over de aanpak van de sculdenproblematiek. Vellenga werkt bij Society Impact, een organisatie die met innovatieve oplossingen mensen met schulden helpt. De Kock kent als ere-voorzitter van de branchevereniging voor schuldhulpverlening en sociaal bankieren en manager schuldhulpverlening de ins-en outs rondom de schuldenproblematiek. Hoe werkt de aanpak van schulden in Nederland?

We sloten de avond af met een column over schuld, moraal en de toekomst van onze economie door politiek-filosoof Pieter Pekelharing